آغاز گفتار سپاس خدايى را كه انديشه دانشوران در شناخت او غرق گشته و ديدگاه فرزانگان و كاملان از دريافت گوهرش ناتوان آمده ؛ خرد اولياء از معرفت كمالش ناآگاه و زبان سخنوران از چيستى ذاتش كوتاه . حقيقت او فهم هر عارفى را از پاى افكنده و ايشان جز بر نامها و نشانهاى او دست نيافته‌اند . در آسمان و زمينش ماننده‌اى نيست و اوست بركشنده پايگاه فرهيختگان و بخشنده مرده ريگ پيامبران به دانشوران . اوست كه مداد علماء را بر دماء شهدا برترى بخشيده است . او را سپاسى گزارم فزون از شمار و برتر از كاستى و بسيار . درود خداوند ، درودى كه فراخناى آن پيكر آسمان و زمين را فرا گيرد ، بر سرور پيام آوران محمّد مصطفى و بر خاندان نيكو و برگزيده او ، امامان پرهيزگار . پروردگار بزرگ در كتاب گرانسنگ خويش ، پوشيده داشتن آيه‌ها و نهان ساختن برهانها و نشانه‌هاى آن را حرام دانسته است ؛ آنجا كه فرموده : « آنان كه نشانه‌هاى آشكار و راهنماى ما را پس از آنكه در كتاب براى خلق بيان داشته‌ايم ، نهان مىسازند ، خدا و نفرين‌كنندگان ايشان را لعنت مىكنند . » « 1 »

--> ( 1 ) . بقره : 159